OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE

XXIX NIEDZIELA ZWYKŁA – 22-10-2017r.

 

Dzisiejsza niedziela w całym Kościele poświęcona jest sprawie misji. Rozpoczyna się Tydzień Misyjny. Modlimy się w intencji misji i misjonarzy zakonnych i świeckich. Wielkie dzieło misyjne wspieramy na różne sposoby, dzisiaj także składając ofiary na Papieskie Dzieła Misyjne.

Każdy chrześcijanin powołany jest do głoszenia Ewangelii, a tym samym przyczyniania się do tego, aby społeczeństwo coraz bardziej kierowało się nauką głoszoną przez Jezusa Chrystusa. Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek widzimy, jak wielka przepaść rysuje się pomiędzy naszym codziennym życiem, nie wspominając już o ekonomii i polityce, a zawartą w Ewangelii dobrą nowiną. Pamiętamy, że naszym celem jest budowanie przyjaźni z Panem Bogiem i naszymi braćmi. Jako chrześcijanie nie możemy być niekonsekwentni, rozdwojeni. Może właśnie te trudne sprawy powinniśmy powierzyć Maryi i omodlić je na różańcu. Zapraszam do tej modlitwy w naszym kościele codziennie o godz. 1700.

W dzisiejszą niedzielę przypada wspomnienie św. Jana Pawła II, papieża.

W sobotę święto św. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza. Zapatrzeni w ich świadectwo będziemy prosić Pana Boga o taką samą silną wiarę. Święty Juda Tadeusz uważany jest za patrona spraw beznadziejnych, wzywamy go w szczególnych potrzebach. Może warto powierzyć mu swoje problemy nie tylko w dniu jego liturgicznego wspomnienia.

W przyszłą niedzielę rocznica poświęcenia kościoła własnego.

Zbliża się uroczystość Wszystkich Świętych i Dnia Zadusznego, prośba jest o zrobienie porządku na cmentarzu wcześniej, tak żeby nie było potrzeby wywożenia śmieci w ostatnim dniu.

Podziękowanie za ofiarę na Fundację Nowego Tysiąclecia (1049,70 zł).

Spotkanie z Radą Duszpasterską w przyszłą niedzielę po Mszy św. o godz. 1100.

Solenizantów i jubilatów tego tygodnia pragnę zapewnić o życzliwości i modlitwie.



 

Akt Poświęcenia Kościoła w Polsce Niepokalanemu Sercu Maryi

O Święta i Niepokalana Dziewico!

Jakimi pochwałami zdołamy wysławić Ciebie, która za­mknęłaś w swym łonie Tego, którego niebiosa ogarnąć nie mogą. Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosła­wiony jest owoc Twojego łona.

Oto mija już sto lat od Twojego objawienia się trojgu dzie­ciom w Fatimie, gdzie prosiłaś o modlitwę i pokutę za grzeszników oraz o nawrócenie. Dzisiaj stajemy przed Tobą my, polscy biskupi, duchowieństwo, osoby życia konsekro­wanego, wierni świeccy i zwracamy się do Twego Niepoka­lanego Serca, postanawiając rzetelnie odpowiedzieć na Two­ją prośbę.

Pragniemy, z Bożą pomocą – na różnych płaszczyznach na­szego życia i pracy – stanowić jeden, nawracający się nie­ustannie Lud Boży, w którym nie ma nienawiści, przemocy i wyzysku. Pragniemy żyć w łasce uświęcającej, aby nasz Ko­ściół stał się prawdziwym Domem Bożym i Bramą Nieba.

Wszyscy: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy!

Matko Świętej Rodziny z Nazaretu, bądź opiekunką pol­skich rodzin. Chcemy uczynić wszystko co niezbędne, by bronić godności kobiety i wspomagać małżonków w wier­nym wytrwaniu w świętym związku sakramentalnym. Zobowiązujemy się bronić związku małżeńskiego ustano­wionego przez Boga i nie dawać posłuchu podszeptom złe­go ducha, zachęcającego nas do nadużywania wolności i do realizowania źle rozumianej tolerancji.

Chcemy, aby wszyscy małżonkowie objawiali swoim życiem Bożą miłość, a dzieci i młodzież nie utraciły wiary i nie zo­stały dotknięte zepsuciem moralnym.

Wszyscy: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy!

Maryjo, Przybytku Ducha Świętego, Ty chroniłaś poczę­te życie Jezusa a teraz uczysz nas, jak troszczyć się o dzieci nienarodzone. Chcemy dar życia uważać za największą ła­skę od Boga i za najcenniejszy skarb. Postanawiamy stać na straży poczętego życia, aby każdy człowiek mógł wzrastać w pokoju i bezpieczeństwie we własnej rodzinie.

Wszyscy: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy!

Rodzicielko Założyciela Kościoła, my polscy biskupi – w naszej pasterskiej posłudze – będziemy dążyli do tego, by wzrastało i umacniało się Mistyczne Ciało Chrystusa, by duchowieństwo dochowywało wierności Bogu, Krzyżowi świętemu i Ewangelii, a osoby życia konsekrowanego reali­zowały swój zakonny charyzmat i były dla świata czytelnym znakiem obecności Twojego Syna.

Wszyscy: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy!

Nasza Matko i Królowo, pragniemy – poprzez autentycz­nie chrześcijański styl życia – przyczyniać się do powrotu tych, którzy odeszli z Owczarni Chrystusa, aby odnaleźli na nowo Twojego Syna i zrozumieli, że tylko On jest „Drogą i Prawdą i Życiem” (J 14, 6).

Wszyscy: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy!

Przyrzekamy uczynić wszystko, aby w naszym życiu osobi­stym, rodzinnym, narodowym i społecznym realizowała się nie nasza własna wola, ale wola Twojego Syna.

Poświęcając się Twemu Niepokalanemu Sercu, pragniemy jak najściślej zjednoczyć się z Tobą, Najświętsza Dziewico, oddając się Chrystusowi – jedynemu Zbawicielowi, który żyje i króluje na wieki wieków.

Wszyscy: Amen.